De zegen van de vooruitgang

Als je nu al meer dan een week niet in Nederland bent geweest en ook niet op de hoogte bent gebleven van de ontwikkelingen in Nederland dan zul je schrikken als je terugkomt. En als je dat terugkomen nog meer dan 2 weken uitstelt zul je ontdekken dat Nederland compleet veranderd is. Die informatie achterstand kun je eenvoudig overbruggen met moderne technologie ...... dacht ik. Dat is echter niet zo en ik ben er ook achter gekomen waarom dat niet werkt. Maar eerst, wat is er in Nederland veranderd, of liever gezegd: wat zou er kunnen veranderen, want de toekomst kun je nooit exact voorspellen. Vroeger, in de tijd dat links aan de macht was en een rigoreus einde maakte aan allerlei rechtse hobbies, hebben we ook afscheid genomen van Suriname. Na vele ontwikkelingen en onderlinge moordpartijen is het in Suriname nu zover dat ze een drugscrimineel en moordenaar als president hebben benoemd. Dat is gebeurd via democratische verkiezingen. Wij roepen daar schande van, maar wij hebben daarover natuurlijk niets te zeggen. Mogen wij iemand die het niet zo nauw neemt met de rechtsstaat weigeren ons land binnen te komen, ook al is hij democratisch gekozen? Daar kun je vraagtekens bij zetten. Zeker als je naar ons eigen land kijkt. Ook wij hebben een partij met een leider die de rechtsstaat niet zo belangrijk vindt en van mening is dat je de grondwet best mag negeren als het gaat om mensen die een ander geloof hebben dan jezelf. Ook deze leider is democratisch gekozen (wat is democratie toch een slechte bestuursvorm) en heeft kans op een leidende positie in ons land. Misschien toch geen gek idee om naar Suriname te verhuizen, daar weet je tenminste zeker dat je door een crimineel wordt bestuurd, in Nederland blijft de twijfel knagen. Het afscheid nemen van linkse hobbies brengt ons op hetzelfde niveau als een ontwikkelingsland en dat is dus wel even schrikken als je na 6 weken weer terugkomt in Nederland.
Als reiziger in den vreemde kun je dus mogelijk bij terugkomst constateren dat Wilders en de PVV toch in het kabinet zijn gekomen. Alleen al daarom zou ik op de hoogte willen blijven van de ontwikkelingen in Nederland. Maar helaas, men beperkt zich tot: "bij ons gaat het goed en hoe gaat het bij jullie?". Ik had op zijn minst een analyse verwacht van de turbulente politieke situatie in Thailand met de vraag in hoeverre er parallellen zijn met de formatie in Nederland. Immers, ook in Nederland moet de Koningin haar gezag laten gelden nadat paars niet langer de favoriete kleur is. In allebei de landen spelen kleuren een grote rol: geel, oranje, rood en paars.
Omdat ik dus uitgebreide berichten verwachtte heb ik een stuk moderne electronica aangeschaft om er voor te zorgen dat er via het internet grote hoeveelheden informatie kunnen worden opgeslagen. Waar ik echter geen rekening mee had gehouden is dat de huidige maatschappij niet meer de tijd neemt voor uitgebreide analyses. Waar wij vroeger uren gebogen zaten over de telex om een rapport naar het thuisfront te sturen, is tegenwoordig een kwartiertje internetten al teveel. Waar moet dit naar toe! Voor de volledigheid moet ik er bij zeggen dat de internet schijf inderdaad tergend langzaam is. Maar dan nog! Dus overweeg ik nu dan toch maar om te gaan twitteren zodat ik het contact met de samenleving niet verlies.

Oefening

We hebben vandaag geoefend voor de vakantie. Je kent dat wel, kijken of alle onderdelen van de tent er nog zijn, alle haringen in het vet, etc. Wij gaan dit jaar zonder tent op vakantie, dus dat maakt de controle iets eenvoudiger, maar er blijft nog genoeg over dat fout kan gaan. Daarom vandaag dus geoefend. Eerst de fietsen op de auto laden. Omdat er een nieuwe fiets bij is, betekent dit nauwkeurig afstellen van de fietsendrager. Daarna de TomTom instellen, controleren of de nieuwe kaarten inderdaad goed zijn geladen. En dan op weg. Zo'n oefening moet natuurlijk wel de verwachte omstandigheden tijdens de vakantie nabootsen. Dus besloten wij om naar de binnenlanden van West-Brabant te gaan. Voor de non-geografen onder ons, dat is zo ongeveer het gebied waar je van Nederland naar Belgie gaat, gezien vanuit het standpunt van een Amsterdammer of een Leidenaar. De auto bleek de reis goed te doorstaan, ook het half uur file bleek geen probleem te zijn, een hele opluchting dus. Vanuit Rucphen hebben we een rondje van ruim 60 kilometer gemaakt en de fietsen bleken dit goed uit te uithouden, geen warm gelopen lagers of gesmolten zadels. En mijn hoofd bleek zich keurig egaal rood te kleuren, dus ook dat zit wel goed. Nee wij zijn er klaar voor, laat de vakantie maar komen!

(met dank aan de Volkskrant)

Met ons gaat het goed?

Als je vroeger op vakantie ging dan sprak je af om regelmatig naar huis te bellen om te horen dat alles goed is. Of je keek in de krant bij de oproepen of je naam er bij stond. Tegenwoordig hoeft dat alles niet meer, je kunt ieder moment je mobiel pakken en een sms sturen of gewoon bellen. En als het nodig is ben je dan binnen 24 uur weer terug. Je bent als ouders erg nieuwsgierig om te horen hoe het je kinderen vergaat in den vreemde. Maar je wilt natuurlijk niet zelf bellen, want dat is betuttelen. Dus probeer je het via een omweg: stuur maar een foto op dan kunnen wij ook zien hoe mooi het daar is. En inderdaad krijg je dan de eerste dag 1 foto. Je zou verwachten dat daarop je kinderen voor een indrukwekkend monument staan, lachend en samen met een paar vreemde vriendjes. Maar niets van dit alles. Je krijgt een foto toegestuurd met daarop een beeld van een of ander grimmig kijkende krijger. Leuk! Zou het wel goed gaan daar of is er iets aan de hand? Na een uurtje naar de foto te hebben gestaard was ik er achter: het gaat goed. Maar..... Zoals ik in mijn vorige blog al opmerkte is er in Bangkok een vreselijk noodweer waardoor het helemaal niet leuk is. Dat wil natuurlijk niemand toegeven en daarom krijg je een foto die waarschijnlijk snel even is genomen tussen twee buien door. Even lachen voor de camera is er zeker niet bij want je bent in een vreselijke chagrijnige stemming. Op de foto zie je de volgende donderbuien al weer komen. Dus nu weet ik het zeker: alles is goed.

Onweer

In deze tijden van vakantie is er bij mij een groeiende interesse in het weer in andere landen en dan met name van landen waar familieleden op vakantie zijn. Gedeeltelijk is het jalouzie, maar veel meer nog hoop ik op een moment van leedvermaak. Iedereen die terugkomt van vakantie heeft vrijwel zonder uitzondering fantastisch weer gehad. Het enige acceptabele alternatief is dat je volledig bent weggespoeld met sleurhut en al van een prachtige camping in Frankrijk. Maar ook als men 3 weken lang miezerig weer heeft gehad in Zwitserland en door de dichte mist niet kon zien of de steen waar je over bent gestruikeld op de top lag dan wel in het dal, ook dan zullen de thuisblijvers horen dat het weer fantastisch was. Daarom lees ik nu het internationale weerbericht in de krant, surf de hele avond op internet om uit te zoeken waar het regent. Mij kunnen ze dus niets wijsmaken als ze terugkomen. Vandaag bijvoorbeeld las ik het volgende in de krant:
Amsterdam licht bewolkt 22 graden
Bangkok onweer 32 graden.

Ik ben dus heel benieuwd met welk excuus de vakantiegangers uit Thailand terugkomen. (nee, maar wij zaten niet in Bangkok, toen het even regende waren we in een museum, regen? uh, niets van gemerkt). We zullen de wasmachine alvast laten draaien en de droogtrommel opwarmen, want die kleren zullen behoorlijk stinken als ze nat weer in de koffer gaan en daar 4 weken lang moeten blijven!

Vakantie

De natuur markeert belangrijke gebeurtenissen. Voorbeelden zijn de langste dag en de langste nacht. De lente begint als de temperatuur na de langste nacht voor het eerst binnen 24 uur van 10 naar 20 graden springt. En de vakantie begint als het wereldkampioenschap is afgelopen. Daarom zijn vandaag de dames uitgevlogen naar het zuiden. Want dat is ook nog zo'n prachtig natuurverschijnsel. De vakantie in Nederland is te herkennen aan de trek naar het zuiden. Volgens mij zijn nederlanders de enige vreemde vogels die naar de warmte trekken als het in eigen land warmer wordt. Lees die zin nog een paar keer hardop voor en je begrijp waarom nederlanders vreemde vogels zijn. Maar goed de dames zijn dus uitgevlogen en we zien ze de komende weken niet meer terug. Zo langzamerhand zie ik om mij heen regelmatig mensen wegvallen. Dan zijn ze er even een tijdje niet en dat heet dan een burn-out. Hoewel we in de volksmond spreken van een burn-out oplopen, is het volgens mij correcter om te spreken van een burn-out halen. Want iedereen gaat uit eigen vrije wil op het strand liggen om daar na een paar weken volledig verbrand weer weg te gaan. Dat je daar vervolgens enkele maanden van moet bijkomen lijkt mij dan ook niet meer dan logisch. Zelf heb ik daar geen last van. Al enkele jaren begeef ik me hoofdzakelijk naar het noorden tijdens de vakantie, met hooguit een zijwaartse verplaatsing. Je zou dus kunnen zeggen dat ik iets dichter bij de natuur sta dan de PVV'ers. (even uitleggen: de gemiddelde nederlander stemt volgens de laatste opiniepeiling van de Hond op de PVV, dus kun je de PVV'er beschouwen als de gemiddelde nederlander. Dat de gemiddelde nederlander dat niet leuk vindt heeft hij dus volledig aan zichzelf te wijten. Als hij had nagedacht was dit niet gebeurt). Ook dit jaar zal mijn vakantie zich weer in het noorden afspelen.Dat beloven dus weer interessante blogs te worden.

Lente

Het is weer lente. Dat zie je aan de natuur om je heen en vooral aan het gedrag van de mensen. Als de temperatuur na een paar koude maanden een dag boven de 15 graden komt dan gaan mensen zich anders, zeg maar gerust vreemd gedragen. Het meest normale is nog dat ze met een dikke winterjas op het terras gaan zitten. De terrasverwarmers staan wel maximaal te loeien, dus energie vriendelijk is dit gedrag niet te noemen, maar verder is het tamelijk onschuldig. Maar er is ook ander vreemd gedrag. Zo besluit de Volkskrant plotseling op tabloid formaat uit te komen. Ze zeggen dat hier jaren over is nagedacht, maar volgens mij zijn ze gewoon bedwelmd door de lente gedachte. Niet dat dit een verkeerd beslissing is, begrijp me goed, maar het is wel erg toevallig dat zo'n verandering in de eerste lentedagen plaatsvindt. Andere mensen gaan plotseling een blog schrijven, wat ze al maandenlang niet hebben gedaan. En die gaat dan natuurlijk over eendjes en zo, het gebruikelijke geneuzel. Dat dwingt mij dan weer om een reactie te geven en zo moet ik ook meedoen aan de lente kriebels. Immers, als je jeuk hebt moet je krabben.
Dat ze in Amsterdam nu eindelijk gaan boren zal ook wel met de lente te maken hebben:

Een nieuwe lente, dat is wat ik hoor,
Het klinkt als het geboor
etc.

Het vervolg kent U wel, het gaat nog heel lang zo door. En voor wie het niet herkent, geen nood, het boren in Amsterdam zal tot ver in het land te horen zijn.
Ook de PVV keldert in de peilingen, dat is zeker door het begin van de lente veroorzaakt. Wie wil er nu nog aan hoofddoekjes denken als de lente begint? Nee, het zou voor Wilders en kornuiten beter zijn als de verkiezingen tijdens de sombere en regenachtige herfst plaatsvinden. En het afschaffen van de hypotheek rente (het H-woord) kun je ook alleen maar uitspreken als het lente is. Tijdens de Herfst krijgt iedereen daarvan een rothumeur. Maar nu dus niet. Je kunt in de lente zelfs meedelen dat je 20 miljard per jaar kunt besparen zonder dat iemand er op achteruit gaat! Geniaal! Waarom hebben we dat niet eerder gedaan, dan hadden we nu met ons allen de hele dag op het strand bij Zandvoort gelegen. Het is immers lente en met de winterjas aan is het daar best uit te houden.
Nu wil ik niet tegendraads gaan somberen, maar ik vrees dat we zo tegen oktober er achter komen dat het toch niet helemaal klopt, dat verhaal rondom die 20 miljard. Maar we zitten dan wel mooi met het kabinet van Harrie Potter 5 (hoeveel delen waren er ook al weer?). En als we over een jaar ons belasting formulier invullen dan weten we zeker dat we belazerd zijn. Daarom moet dat ook vóór 1 april. Zo rond die tijd begint namelijk de lente en dan vergeet je snel dat je eigenlijk veel minder geld hebt dan een jaar geleden. Ga je lekker met je versleten winterjas op het terrasje zitten om van je laatste centjes een prosecco'tje te drinken. Proost!

De avonturen van sponsje in Ijsland

Zoals bekend is afwassen een activiteit van mannen, vrouwen kunnen dat niet, helaas. Gelukkig kunnen vrouwen wel ondersteunende activiteiten leveren tijdens het afwassen, maar de algehele coordinatie moet ik toch altijd weer zelf op me nemen. Helaas heb ik de laatste tijd wat problemen met de structurele ondersteuning en moet ik dus naast de coordinatie ook het handwerk zelf doen. Maar daar wil ik het nu even niet over hebben. Het gaat nu om het gebruik van een afwaskwast of een spons. Inderdaad een spons! Wij zijn in Nederland gewend om het vaatwerk goed schoon te maken en daarvoor gebruiken wij een afwaskwast. De vaat wordt onder water gedompeld en met ferme halen wordt het vuil er af geboend. Een prima methode die al sinds mensenheugenis wordt gebruikt.



Ik kreeg echter onlangs het advies van iemand uit België (het Waalse gedeelte, inderdaad) om de vaat niet met een kwast te doen maar met een sponsje. Volgens haar (vrouwelijk advies, ook dat nog) maakt dat de afwas veel schoner. Je wilt natuurlijk cool overkomen, laten zien dat je met de tijd meegaat en dat jij nog veel te jong bent voor een bezoek aan de seniorenbeurs. Dus neem je een dergelijk advies serieus. En ga je een tijdje de afwas doen met een sponsje. Ik kan slechts 1 welgemeend advies hierover geven: niet doen! De afwas wordt niet schoon, de jus komt onder je nagels te zitten en de afwaskwast lacht je uit. Gelukkig verdween de dame in kwestie weer snel naar haar geliefde Wallonië en had de kwast het weer voor het zeggen.


Het verhaal kreeg echter nog een staartje, dat wil zeggen voor het sponsje. Vanwege een lang geleden afspraak gingen wij onlangs op vakantie naar Ijsland. Over dat land is natuurlijk veel te vertellen, maar dat zal ik bij een andere gelegenheid nog wel eens doen. Aangezien wij om de kosten te drukken ook af en toe zelf ons eten wilden klaar maken, zaten we dus ook met het probleem van de afwas. Nu had mijn Waalse adviseuse gezegd dat alleen in Nederland de afwas met een kwast wordt gedaan, de rest van de wereld gebruikt een sponsje. Toen wij tot overmaat van ramp boven de 20 kilogram per koffer dreigden uit te komen, had ik nog maar 1 oplossing: de afwaskwast thuislaten en het sponsje meenemen. Natuurlijk verheugde het sponsje zich op de reis, hij was nog nooit in Ijsland geweest. Maar hij had gehoord dat er grote Geisers waren en dat betekent grote afwas in zijn ogen, de stumper. Al bij de eerste gelegenheid dat wij zelf hebben gekookt ging het mis. Alle keukens in Ijsland beschikken over een afwaskwast, en zo hoort het ook. Het sponsje bleef dus in de koffer en heeft niets van Ijsland gezien. Tot in Reykjavik. Dat was de laatste plaats waar we zouden overnachten en daarom werd de koffer weer opnieuw ingepakt. En zo kwam het sponsje weer tevoorschijn. Ik moet zeggen dat ik toen wel medelijden met het sponsje kreeg. Het was immers niet zijn schuld, maar de schuld van de Waalse. Dus hebben we het sponsje een dag meegenomen om het Reykjavik te laten zien. Hij heeft werkelijk genoten.

Veel water (regen!), cultuur (een nagespeeld gevecht tussen de Russen en de politie) en natuurlijk de plaatselijke eetgewoontes (uitgebreide visbuffets). Ik hoop niet dat onze afwaskwast deze foto's ziet, want dan wordt hij vast groen van jaloezie. Maar goed, hij mag de afwas doen en dat mag het sponsje niet (meer). Vaak zullen we het sponsje denk ik niet meer zien, aan het eind van zijn vakantie is hij verliefd geworden op een papagaaiduiker en ze denken er over om te gaan trouwen. Mocht het zover komen dat er kinderen uit dit huwelijk worden geboren, dan zal ik daarvan zeker de foto's op internet zetten, want ze hebben beloofd dat ik de peetvader mag worden.